اکبر لاجوردیان متولد 1302 کاشان بود و پس از مصادره گروه صنعتی بهشهر، از ایران خارج شد. او ماجرای خروج از کشور خود را به زبانی شیوا در کتاب خاطراتش نوشته است.

اکبر، خرداد 1320 از دبیرستان شاهپور کاشان دیپلم گرفت و با سرمایه‌ای که پدرش به او داد، شروع به فعالیت تجاری کرد. او طی چهار سال سرمایه ده هزار تومانی پدر را به ششصد هزار تومان رساند و در تجارت خشکبار و برنج و… فعالیت می‌کرد.

لاجوردیان از دهه 30 همراه با برادرش محمود لاجوردی از تجارت، به کار صنعتی و تاسیس کارخانه رو آورد. تولید روغن نباتی، مواد شوینده، خدمات مالی و بیمه، نخ، قالی، مخمل و پارچه، خدمات کامپیوتری و… از محصولات و خدمات گروه صنعتی بهشهر بود. 

اکبر لاجوردیان در کاشان دو کارخانه حریر و مخمل و بعدها فرش راوند را احداث کرد و در آستانه افتتاح کارخانه پلی‌اکریل اصفهان بود که انقلاب شد. لاجوردیان که در زمان انقلاب مدیرعامل سه شرکت حریر و مخمل، فرش راوند و پلی اکریل اصفهان بود، با مصادره کارخانجات و گروه صنعتی بهشهر تلاش زیادی کرد تا به شورای انقلاب ثابت کند این اموال مستقل از نظام شاهنشاهی پهلوی و از راه تجارت به دست آمده است؛ او حتی پیشنهاد کرد مدیرعامل آن‌ها باقی بماند تا صنایع به کار خود ادامه دهند، اما این پیشنهاد پذیرفته نشد. 

در نهایت اکبر لاجوردیان در تیر 59 از ایران خارج شد. او در این سال‌ها در هوستن تگزاس ساکن بود و همچنان فعالیت صنعتی خود را در آمریکا ادامه داد.