تصمیمات استانداری اصفهان برای مقابله با شیوع آنفولانزا و آلودگی هوا، گرچه به ظاهر با هدف حفظ سلامت عمومی گرفته شده، اما در واقع به نمایشی از سردرگمی و عدم برنامه‌ریزی تبدیل شده است.

در روزهایی که شهروندان کاشانی بیش از هر زمان دیگری به شفافیت، برنامه‌ریزی و یک مدیریت قابل اتکا نیاز دارند، استانداری اصفهان با تصمیمات دقیقه‌ نودی و واژه‌سازی‌های خلاقانه، سردرگمی را جایگزین مدیریت خود کرده است.

تعطیلی غیرحضوری مدارس و سپس اعلام دورکاری ادارات و بانک‌ها برای چهارشنبه، هرچند در ظاهر اقدامی مسئولانه جهت مقابله با آلودگی هوا و شیوع آنفلوآنزا به نظر می‌رسد اما در عمل چیزی جز یک تعطیلی غیررسمی و پنهان‌شده پشت الفاظ اداری نیست.

مطابق تعریف رسمی، دورکاری یعنی «کارمند وظایف خود را دقیقاً مانند حضور در محل کار، در خانه انجام دهد» اما آنچه در چهارشنبه در سطح شهرستان و استان رخ داد، فاصله‌ای قابل توجه از این تعریف دارد. گزارش‌های مردمی رسیده به اهل کاشانم نشان می‌دهد درِ بسته ادارات و نبود دسترسی کارمندان به سامانه‌های داخلی، باعث شده امور ارباب‌رجوع معلق بماند و عملاً هیچ کاری جلو نرود.

یکی از شهروندان در پیامی به اهل کاشانم می‌گوید: «برای انجام یک کار اداری، سه‌شنبه تهران را به مقصد کاشان ترک کردم. درست در نزدیکی کاشان بود که اعلام شد ادارات تعطیل شده‌اند. عملاً وقت، هزینه و کار من قربانی شد.»

با این تفاسیر و در چنین شرایطی، استفاده از واژه «دورکاری» صرفا به دستاویزی تبدیل می‌شود که تعطیلی ادارات بر زبان نیاید اما در عمل اتفاق بیفتد. شهروند، پشت در بسته می‌ماند؛ کارمند، دسترسی به زیرساخت لازم ندارد؛ و مدیریت استان، با آرامش از پشت واژه‌های خوش‌آهنگ اداری، همه‌چیز را «حل‌شده» نشان می‌دهد.

این همان شوخی تلخی است که استانداری با مردم می‌کند: بازی با کلمات، پنهان کردن ناتوانی در تصمیم‌گیری به‌موقع و ماله‌کشی بر یک بی‌برنامگی. اگر قرار است ادارات تعطیل شوند، شجاعت اعلام آن بسیار صادقانه‌تر از پنهان کردنش پشت واژه‌های خوش‌رنگ اما بی‌محتواست.

در واقع تصمیمات لحظه آخری و نامنسجم، نه تنها کمکی به کنترل بحران نمی‌کند، بلکه اعتماد عمومی را بیش از پیش فرسوده می‌سازد. مدیریت کارآمد، پیش از هر چیز به صداقت نیاز ‌دارد؛ نه بازی با کلماتی که تنها کارکردشان کاستن از مسئولیت‌پذیری است!