شرکت آب و فاضلاب مثل سایر سازمان‌های خدماتی دست به سوی مردم دراز کرده است. کار به امسال و پارسال ندارد. مردم منطقۀ کاشان تا به خاطر دارند همین که تابستان از راه می‌رسد مصرف آب بیشتر شده و منابع آب ته می‌کشد. تازه آن وقت است که اگر در مصرف آب رعایت نشود به ناچار کار «آب» هم مثل «برق» و «گاز» به جیره‌بندی کشیده می‌شود.

البته باید حق گفت. نزولات آسمانی سال به سال کم‌تر شده و جمعیت و توسعه شهری بیشتر شده است. افزون بر این سبک زندگی مردم تغییر کرده و به تبع آن مصرف آب شهروندان بیشتر شده است. ولی گویا امسال مشکل جدی‌تر است و آبفا از مردم خواسته در تأمین منابع آب هم یاری بدهند و اسم آن را طرح نذر آب گذاشته است.

تا اینجای کار اشکال ندارد. مردم هم در همۀ عرصه‌ها ثابت کرده‌اند پای کار هستند و خود را جدای از مسئولین خدمتگزار نمی‌دانند و هر کاری از دست‌شان بر آید دریغ نخواهند کرد ولی آبفا شایسته است برای تحکیم این برادری، صادقانه به چند ابهام پاسخ گوید تا مردم با رضایت کامل و طیب خاطر پا پیش گذاشته و برای حل مشکل خودشان و منطقه اقدام کنند. 

نخست آن که اگر برای «آب» و «فاضلاب» برخلاف سایر ادارت دولتی که دست در جیب بودجه دولتی دارد ساختار شرکتی  قائل شویم در این صورت «آب» و «پساب» کالایی است که حیات شرکت بدان وابسته خواهد شد و چه بسا باید حیات یکی را به نفع دیگری قربانی کرد و تجربه نشان داده است آبفا از «آب» و «پساب» مایه گذاشته تا جان خود را پیش برد. 

«آب» برای آبفا کالایی است که باید عرضه شود تا از پس هزینه‌های خود برآید. به همین خاطر در 9 ماه سال هیچ صدایی برای صرفه‌جویی در مصرف آب شنیده نمی‌شود و موتور پمپ‌های آبفا با آسودگی خاطر بدون هرگونه نظارت، خون منابع محدود زیرزمینی را مکیده تا ‌‌خون‌بهای آن را در شاهرگ حیات سازمان عریض و طویلی به نام «شرکت آب و فاضلاب» جاری کند که قرار نیست راجع به «بهره‌وری سازمانی» و «دخل» و «خرج» خود به مردم به عنوان سهامداران اصلی شرکت پاسخ گوید. 

مدیران آبفا به نیکی می‌دانند که اصلاح رفتار شهروندان در مصرف آب یک امر مقطعی و گذرا نیست که صرفاً به چند ماه تابستان خلاصه شود و چنانچه صرفه‌جویی در مصرف آب به عنوان سبک زندگی در فرهنگ شهروندی نهادینه شود آن وقت کالای خود را در پاییز و زمستان چگونه عرضه کرده تا از آب‌بها و حق‌الزحمه آن بهره بردارند؟ 

تجربه مشابه «پساب» نیز پیش روی مردم کاشان قرار گرفته است. قول و قرار آبفا چیز دیگری بود ولی در عمل اتفاق دیگری افتاد. قرار بود «پساب» جور چاه‌های فضای سبز شهری را کشیده تا فشار از منابع زیرزمینی برداشته شود ولی بخشی از آن سهم شرکت فولاد کویر شد و قرارداد بخش دیگر برای تأمین آب منطقۀ ویژه اقتصادی منعقد شد. 

مشکل آب کاشان به سادگی قابل حل است چنانچه آبفا رویکرد خود را از «آب» به عنوان یک «کالای اقتصادی» به «مایه حیات» تغییر داده و اهتمام واقعی خود را برای اصلاح رفتار شهروندان در مصرف آب در زمستان و تابستان به کار گیرد تا صرفه‌جویی در مصرف آب در سبک زندگی مردم این خطۀ کویری نهادینه گردد.

افزون بر این آبفا بهره‌وری سازمانی خود را صادقانه به مردم اعلام کند. گفته می‌شود آبفا می‌تواند با افزایش بهره‌وری و کاهش هزینه‌های جاری و غیر ضرور به اصلاح شبکه فرسوده انتقال و توزیع آب اهتمام ورزد. هدررفت بیش از 30 درصدی شبکه توزیع -به زعم آبفا- به خودی خود یک منبع پایدار آب و در دسترس محسوب شده و چه بسا نیاز آبفا از تعریف منابع جدید و طراحی نذر آب برطرف گردد. 

همه این‌ها به معنای نفی زحمات مجموعه خدمتگزار آبفا نیست. زحمات کارگران و کارکنان پرتلاش آبفا، که با حداقل حقوق و دستمزد، در سرمای زمستان و گرمای تابستان به مردم شریف شهرستان‌های کاشان و آران و بیدگل خدمات‌رسانی می‌کنند، شایسته تقدیر و تشکر است و قطعاً در شمار باقیات و صالحات محسوب می‌شود.

@ahlekashanam