امام جمعه قمصر، که قطعی آب و مراجعات مکرر مردم، دوستان و آشنایان امانش را بریده، تلفن را برمی‌دارد و با دادستان تماس می‌گیرد تا از او بخواهد به عنوان مدعی‌العموم به داد مردم برسد. 

اما چه می‌شود که چند روز بعد در تجمع شبانه مردم حاضر می‌شود، روایت خود از ماجرا را توضیح می‌دهد و حتی از مردم می‌خواهد فایل صوتی سخنانش را اطلاع‌رسانی کنند.

محمدحسین کتابچی تأکید می‌کند که کسی تصور نکند این توضیحات صرفاً برای دفاع شخصی از خودش است؛ اما وقتی احساس کرده جایگاه امام جمعه و نماز جمعه ممکن است از این ماجرا آسیب ببیند، بر خود فرض دانسته که توضیحاتش را ارائه کند.

امام جمعه قمصر معتقد است اگر وضعیت آب این شهر به جایی رسیده که قطعی آب در مردادماه تا ۲۱ ساعت در شبانه‌روز ادامه داشته و با وجود عبور از نیمه شهریور، همچنان مردم با قطعی آب مواجه‌اند، بخش مهمی از این وضعیت ناشی از کم‌کاری مسئولان شرکت آب و فاضلاب است. از نگاه او، موضوع فقط به مسئولان امروز محدود نمی‌شود و باید عملکرد مدیران گذشته را نیز بررسی کرد.

اما وقتی دادستان، معاون خود را مأمور بررسی موضوع و پیگیری برای رفع مشکل می‌کند، روشن می‌شود که بی‌آبی قمصر یک علت و دو علت ندارد؛ از فرسودگی شبکه و مصرف آب در کارگاه‌های گلاب‌گیری و ویلاها گرفته تا برداشت بی‌رویه از چاه‌های مجاز و غیرمجاز، مجموعه‌ای از عوامل دست به دست هم داده‌اند تا قمصر با چنین وضعیت دشواری روبه‌رو شود.

حالا که معاون دادستان دستور پلمب چاه‌های غیرمجاز را صادر کرده و در مدت کوتاهی ۱۸ حلقه چاه غیرمجاز مسدود شده، ظاهراً صدای اعتراض‌ افراد دیگری بلندتر شده است. 

امام جمعه قمصر هم توضیح می‌دهد که درست است از دادستان خواسته موضوع را پیگیری کند، اما او نگفته است چاه‌های غیرمجاز مسدود شوند. از سوی دیگر، قرار بوده امور منابع آب کاشان چاه‌های غیرمجاز را بر اساس اولویت شناسایی و تعیین تکلیف کند.

او در همین ارتباط می‌گوید قمصری‌ها خودشان چاه‌های غیرمجاز همشهریانشان را معرفی کرده‌اند و به تعبیر او، «بن‌رودی‌ها نیامده‌اند قمصری‌ها را لو بدهند»؛ یعنی اگر قرار بر شناسایی و برخوردی بوده، ریشه ماجرا را باید در داخل خود قمصر جست‌وجو کرد.

احترام امام جمعه و جایگاه او برای همه ما واجب است؛ اما نمی‌شود در یک ماجرا، هم از مطالبه‌گری سخن گفت و هم از تبعات همان مطالبه‌گری گلایه کرد. بالاخره خود ایشان می‌گویند قطعی آب، صدای مردم را درآورده است. خود ایشان نیز به دادستان زنگ زده‌اند و خواسته‌اند برای این مشکل چاره‌ای اندیشیده شود. 

حالا که این آسیب، به گفته خودشان، با حضور جمعی از مسئولان و در جلسه‌ای با معاون دادستان در دبیرخانه دائمی جشنواره گل و گلاب کاشان مورد بررسی قرار گرفته و مسئولان برای رفع آن وارد عمل شده‌اند، آیا انصاف است که بگوییم امام جمعه در پیگیری و رفع این آسیب هیچ نقشی نداشته است؟

اما مسئله را نباید در همین‌جا متوقف کرد.

آنچه مسلم است این است که کشور و به تبع آن، کاشان و شهرهای مختلف منطقه، با بحران آب مواجه‌اند و این مسئله منحصر به قمصر نیست. چنین بحرانی نه با رودربایستی با متخلفان حل می‌شود و نه با ملاحظه‌کاری میان مردم و مسئولان.

اول باید پای حرفی که می‌زنیم بایستیم. دوم، هرکس باید مسئولیت خودش را بپذیرد؛ از امام جمعه و مدیر دولتی گرفته تا گلاب‌گیر، کشاورز و ویلادار. 

و سوم، عدل و انصاف حکم می‌کند بحران آب را مسئله یک محله یا شهر ندانیم و صدایمان را فقط زمانی بلند نکنیم که نوبت به خودمان رسیده باشد. منطقه با بحران آب روبه‌روست و باید برای حل این بحران، فکری اساسی کرد.

بحران آب، اگر واقعاً بحران است، برای همه بحران است؛ و حل آن هم زمانی ممکن خواهد بود که مسئولیت و قانون برای همه یکسان دیده شود.